Ευελικτη Ζωνη

Ιστορίες ...

ΙΣΤΟΡΙΕΣ TOY B' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Aπό τους μαθητές της Στ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σίφνου σχ. έτους 2009-2010

Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο παππούς μου ήταν έντεκα χρονών.Θυμάται το τι είχαν περάσει οι άνθρωποι από τους Ιταλούς.Οταν ήρθαν οι Ιταλοί στη Σίφνο το πρώτο πράγμα που είχαν απαγορέψει ήταν το φως.Μετά άρχισαν τις διαταγές.Ζητούσαν ότι είχαν οι άνθρωποι να τους το δίνουν.Ο προπάππους μου επειδή μας τα έπαιρναν όλα ότι είχαμε , το καλοκαίρι που αλωνίζαμε έκρυψε στο βάθος της αποθήκης , πριν βάλει τα άχυρα,ένα σακί κριθάρι. Δυστυχώς το μάθανε οι Ιταλοί και πήρανε ανθρώπους μέσα από το χωριό για να αδειάσουν την αποθήκη.Ευτυχώς πήγε μια καλή γυναίκα και τους είπε: «Αυτός ο άνθρωπος έχει δέκα παιδιά ποιο να πρωτοταϊσει;».Για καλή του τύχη έφυγαν οι Ιταλοί και ο προπάππους μου γλίτωσε το ξύλο και κράτησε το κριθάρι που θα του έπαιρναν.
Νίκη Απόλλων Στ1 τάξη

Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου ταχυδρόμος στο νησί μας ήταν ένας κύριος που τον έλεγαν Σωκράτη ή όπως τους λένε στη Σίφνο το Σωκρά.Αυτός πήγαινε τα γράμματα στου «Ανδριτσάκη» που ήταν οι φυλακές των Ιταλών.Αυτοί όλο και κάτι τον κερνούσαν.Μια μέρα που τους πήγαινε τα γράμματα τους είδε να τρώνε κρέας.Αυτός είχε πολύ καιρό να φάει κρέας και πεινούσε.Τον ρώτησαν αν ήθελε να φάει μαζί τους κι αυτός έκατσε και έφαγε. Καθώς έφευγε τους ρώτησε πού βρήκαν το κρέας και ένας Ιταλός τον πήγε στην πίσω αυλή και του έδειξε δύο δέρματα γάτων και του είπε «Σωκρά νιάου, νιάου».
Ανδρέας Ατσόνιος Στ1 τάξη

Η προγιαγιά μου έζησε στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.Ηταν 15 χρονών και ζούσε με τον πατέρα της σε ένα μικρό σπίτι.Οι Ιταλοί είχανε πει ότι δεν επιτρέπεται να υπάρχει φως και τα παράθυρα τα είχανε κλείσει μπλε κόλες. Ενα βράδυ όμως η προγιαγιά μου ήθελε να φτιάξει ψωμί και είχε ανοίξει την πόρτα για να φύγει ο καπνός και το φως από το τζάκι έβγαινε μέχρι έξω.Οι Ιταλοί που περάσανε απ' έξω περίπολο είδανε το φως μπήκανε μέσα και η γιαγιά επειδή ήταν μόνη φοβήθηκε να μην την πάρουν οι Ιταλοί και την πάνε στου «Ανδριτσάκη». Ευτυχώς όμως επειδή ήταν μικρή τη λυπηθήκανε και της είπανε να πάει να κοιμηθεί και να σβήσει το φως. Μέχρι σήμερα παρά το ότι έχουν περάσει τόσα χρόνια το θυμάται και δε μπορεί να το ξεχάσει ποτέ.Στην Κατοχή γίνονταν πολλά επειδή υπήρχαν άνθρωποι που γίνονταν φίλοι με τους Ιταλούς και τους στέλνανε εκεί που ξέρανε ότι υπήρχαν φαγώσιμα και τα έπαιρναν και τα μοιράζανε στους φίλους τους.
Μαρία Δαρζέντα Στ1 τάξη

Ο παππούς μου στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο πήγαινε στο Ραχαμό και έβοσκε τις αγελάδες, τα πρόβατα και τα άλλα ζώα του.Για αντάλλαγμα έπαιρνε ψωμί .Μια μέρα που πήγαινε το γάλα του έπεσε και από το φόβο του , επειδή ήταν έξι χρονών, το πήγε με μια θεία του αλλά δεν του έδωσαν ψωμί.Κάποια πράγματα για να μην τους τα πάρουν οι Ιταλοί τα έκρυβαν στο «Βουτσά» μέσα σε κρυψώνες στο βουνό.
Δημήτρης Ζαμπέλης Στ1 τάξη

Την 28η Οκτωβρίου 1940, όταν κηρύχτηκε ο πόλεμος, σήμαναν όλες οι εκκλησίες και όλοι οι στρατιώτες πήγαν στην Αλβανία.Στη Σίφνο ήρθαν οι Ιταλοί και πήραν τα αρχοντικά σπίτια για να μένει ο στρατός τους.Οι Σιφνιοί έκρυβαν το λάδι και κάθε μέρα μάζευαν χόρτα για να έχουν να φάνε.Πάνω από τη Σίφνο περνούσαν αεροπλάνα και πυροβολούσαν.Οσοι είχαν άλογα, τους τα έπαιρναν.Τα βράδια έπρεπε οι άνθρωποι να γυρίσουν νωρίς στο σπίτι τους γιατί αλλιώς θα τους έπιαναν οι Ιταλοί. Στα σπίτια δεν έπρεπε να ανάβουν φώτα.
Ζαννής Ζαμπέλης Στ1 τάξη

Για αποδυνάμωση των κατοχικών στρατευμάτων οι σύμμαχοι Αγγλοι είχαν εκδώσει διαταγή να μην κινούνται πλοία που θα μεταφέρουν εφοδιασμό .Για το λόγο αυτό Εγγλέζοι βομβάρδισαν ένα κρητικό πλοίο με τροφοδοσία στη Φυκιάδα.Παράλληλα βομβάρδισαν και το λιμάνι του Φάρου.Επίσης για τον ίδιο λόγο μεταξύ Σίφνου και Ιου εμβολίστηκε ένα σιφνέικο καϊκι και χάθηκε ένας εκ των επιβαινόντων. Τα πλοία που μετέφεραν τροφοδοσία ήταν επιταγμένα από τους κατακτητές.
Αριστείδης Καρύδης Στ2 τάξη

Στα χρόνια της Κατοχής στη Σίφνο είχαν έρθει και Αγγλοι κατάσκοποι οι οποίοι παρακολουθούσαν τις κινήσεις των Ιταλών που είχαν εγκατασταθεί στη Σίφνο. Ενας απ΄αυτούς τους Αγγλους κρυβόταν στον Προφήτη Ηλία. Μια μέρα ένας Σιφνιός πήγε στην περιοχή αυτή για να πάρει νερό από ένα πηγάδι. Ο Αγγλος ,με μακριά γενειάδα, τον είδε μπροστά του και τον πλησίασε. Ο Σιφνιός όμως τρόμαξε, γύρισε πίσω στο χωριό τρέχοντας και είπε ότι εμφανίστηκε μπροστά του ο Προφήτης Ηλίας. Κάποιοι Ιταλοί που τον άκουσαν δεν πίστεψαν και πήγαν να κάνουν έλεγχο. Ευτυχώς ο Αγγλος είχε ειδοποιηθεί από άλλους Σιφνιούς που γνώριζαν την κρυψώνα του και είχε φύγει. Ετσι δεν τον έπιασαν οι Ιταλοί.
Η προγιαγιά μου όταν ήταν έγγυος τη γιαγιά μου, ενώ προχωρούσε στη γειτονιά τη συνάντησαν οι Ιταλοί που είχαν εγκατασταθεί σε αρχοντικά σπίτια του Αρτεμώνα. Βλέποντας την με την κοιλιά την πλησίασαν και της έδωσαν ένα κομμάτι κρέας και της είπαν ότι είναι για το «πίκολο» δηλαδή για το μωρό που είχε στην κοιλιά της. Ο παππούς μου ήταν 10 χρονών όταν οι Ιταλοί έφτασαν στη Σίφνο. Αυτό που θυμάται πολύ καλά είναι ο φόβος που ένιωθε αυτός και η οικογένεια του όταν οι Ιταλοί πήγαιναν μέσα στο σπίτι τους ,όποια στιγμή θέλανε, και τους παίρνανε τα τρόφιμα ή ότι άλλο είχαν χωρίς να ρωτάνε κανένα. Πολλές φορές δεν είχαν φαγητό και πεινούσαν πολύ. Ηταν δύσκολα χρόνια.
Αντώνης Κοσμής Στ1 τάξη

Τα χρόνια της Κατοχής στη Σίφνο οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν πολλές δυσκολίες. Δεν είχαν τροφή, ρούχα, αλλά το κυριότερο ήταν ότι είχαν χάσει την ελευθερία τους. Παντού επικρατούσε ανασφάλεια και φόβος για τη ζωή τους. Η προγιαγιά μου , που έζησε εκείνα τα χρόνια, είχε να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες. Ηταν νιόπαντρη και είχε αποκτήσει ένα μωρό. Ο άντρας της ήταν στα βουνά της Αλβανίας και αγωνιζόταν για την Ελλάδα, μαζί με άλλους Σιφνιούς. Όταν νύχτωνε άναβε ένα καντηλάκι, το έβαζε κάτω από το τραπέζι, για να μη φέγγει πολύ και έτσι να μπορεί να φροντίζει το μωρό της. Κάποιος όμως την πρόδωσε και ένα βράδυ οι Ιταλοί χτύπησαν την πόρτα. Φοβήθηκε πολύ τότε ,αλλά ήταν υποχρεωμένη να ανοίξει γιατί αλλιώς θα την έδερναν. Οι Ιταλοί μπήκαν μέσα και εκείνη με θάρρος τους είπε ότι έχει «πίκολο» δηλαδή μικρό παιδί. Για καλή της τύχη είδαν το μωρό και έφυγαν χωρίς να την πειράξουν. Δυστυχώς ο άντρας της σκοτώθηκε στην Αλβανία σε ενέδρα που τους είχαν στήσει οι εχθροί.
Κατερίνα Μυτιληναίου Στ2 τάξη

Eδώ στη Σίφνο απ' ότι θυμούνται οι γονείς του μπαμπά μου, οι οποίοι ήταν πολύ μικροί και δεν ήταν σε δράση, έγινε μόνο Ιταλική Κατοχή. Οι κάτοικοι τα λίγα προϊόντα που έκαναν τα έκρυβαν μέσα σε πιθάρια (τζάρες) τις οποίες είχαν χώσει βαθιά στο χώμα για να μην τους τα πάρουν οι Ιταλοί. Κάποιοι δοσίλογοι (προδότες) μαρτυρούσαν τα σημεία που ήταν θαμμένα τα προϊόντα και τα έπαιρναν με βία οι Ιταλοί αφήνοντάς τους ελάχιστα για να ζήσουν. Πάνω κάτω το ίδιο συνέβαινε σε όλες τις επαρχίες. Στην Καλαμάτα όπου έζησε μικρή στα χρόνια της Κατοχής η γιαγιά μου η Βάσω, θυμάται τους Ιταλούς που ζητούσαν γάτους και σαν αμοιβή έδιναν στα παιδιά σοκολάτα ή ένα καρβέλι ψωμί. Τα βράδια, όπως και στη Σίφνο, έκαναν περιπολίες και δεν επέτρεπαν σε κανένα να κυκλοφορεί. Οσους έβρισκαν στο δρόμο τους έβαζαν φυλακή.
Στην Αθήνα και στον Πειραιά που έζησε ο παππούς μου, ο πατέρας της μαμάς μου, τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα. Θυμάται ο παππούς μου ότι αρχικά οι Ιταλοί πέρασαν από την Αλβανία στην Ελλάδα και έφτασαν ως τη Λάρισα. Οι Έλληνες φωνάζοντας «αέρα» τους κυνήγησαν πέρα από την Αλβανία. Έπιασε όμως βαρυχειμωνιά και πολλοί στρατιώτες έπαθαν κρυοπαγήματα και αναγκαστικά πολλοί ακρωτηριάστηκαν. Τα σχολεία φυσικά έκλεισαν και στα μικρά παιδιά έδιναν συσσίτιο με το δελτίο. Πέρασαν μεγάλη φτώχεια την Κατοχή. Ο κόσμος δεν είχε να φάει. Πολλά παιδιά ήταν σκελετωμένα από την πείνα, πρήζονταν και πέθαιναν. Ο παππούς θυμάται να περνάνε στο δρόμο και να μαζεύουν πτώματα. Υστερα από ένα βομβαρδισμό που έγινε στον Πειραιά και βούλιαξαν τα καράβια , βγήκαν στην επιφάνεια θαλασσοβρεμένα τσουβάλια με σιτάρι. Ένα απ' αυτά κατόρθωσε και πήρε η μαμά του (γιατί ήταν ορφανός) με τα αδέρφια του και κάνοντας διάφορα πιταράκια ξεγέλασαν για λίγο την πείνα τους. Σαλταδόροι ανέβαιναν στα γερμανικά καμιόνια και πετούσαν τρόφιμα στους πεινασμένους. Ανάμεσα σ' αυτούς ένα παιδάκι έπιασε στον αέρα ένα καρβέλι ψωμί.Τότε , λέει ο παππούς, ένας Γερμανός γύρισε και το πυροβόλησε. Πολλά τέτοια περιστατικά θυμάται και λέει ασταμάτητα ο παππούς αλλά όλα αυτά ευτυχώς πέρασαν με την απελευθέρωση στις 12 Οκτωβρίου 1944.
Ευδοξία Ναδάλη Στ2 τάξη

Εγώ ρώτησα τους παππούδες και τις γιαγιάδες μου και μου διηγήθηκαν διάφορα πράγματα. Η γιαγιά μου είπε ότι βγαίνανε στο δρόμο περιμένοντας ένα καλόκαρδο Ιταλό να τους μοιράσει ψωμιά που είχε κρυμμένα χωρίς να το γνωρίζει ο Κουμεντάτος (ο Ιταλός διοικητής στη Σίφνο). Το σπίτι της γιαγιάς μου ήταν κοντά εκεί που μένανε οι Ιταλοί. Όταν το βραδάκι κατέβαζαν τη σημαία τους, έτρεχαν μερικά παιδιά στο μαγειρείο να τους δώσουν φαγητό ή ότι είχαν στην αποθήκη τους. Τον προπάππου μου τον έκλεισαν στου «Ανδριτσάκη» για να του πάρουν ένα άσπρο άλογο που είχε και το αγαπούσε καλύτερα και από τον εαυτό του. Αυτό το περιστατικό έγινε αιτία να αρρωστήσει βαριά και οι Ιταλοί τον ελευθέρωσαν.
Αντώνης Ποδενές Στ2 τάξη

Το 1940 ,όταν οι Ιταλοί επετέθησαν στην Ελλάδα, είπαν στον παππού μου να πάει να πολεμήσει στα βουνά. Εκείνη την εποχή όμως πέθανε η μητέρα του και έπρεπε να φροντίσει την οικογένειά του και να σταθεί σαν «ο άντρας του σπιτιού». Για το λόγο αυτό πλήρωσε 25.000 δραχμές στο κράτος.
Αντώνης Συνοδινός Στ2 τάξη

To 1940 ήρθαν στη Σίφνο οι Ιταλοί και έκαναν το σπίτι του Γεωργίου Προβελλέγγιου αρχηγείο. Πήραν και άλλα σπίτια πλούσιων ανθρώπων και το σπίτι του Γεωργίου Ανδριτσάκη το έκαναν φυλακή. Οι Σιφνιοί δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ελεύθεροι τα βράδια. Mια φορά ένας Σιφνιός είχε κρύψει στο σπίτι του έναν ¶γγλο, ο οποίος είχε χτυπήσει έναν Ιταλό στρατιώτη.Οι Ιταλοί τον έψαχναν σε όλη τη Σίφνο.Στη Σίφνο υπήρχαν και κάποιοι άνθρωποι που έδιναν πληροφορίες στους Ιταλούς.Ενας απ' αυτούς μαρτύρησε πού βρίσκεται ο ¶γγλος και βασανίστηκαν μέχρι θανάτου και οι δύο (και ο ¶γγλος και αυτός που τον έκρυβε).
Φρατζέσκος Φασόλης Στ2 τάξη

Η Σίφνος κατακτήθηκε από τους Ιταλούς.Υπήρχε πολλή φτώχεια και πείνα.Τα οικόσιτα ζώα είχαν παρθεί από τους Ιταλούς προκειμένου να τα φάνε οι ίδιοι.Ο υπό κατοχή λαός της Σίφνου υπέφερε από τις στερήσεις.Τρώγανε χόρτα με λίγο ή καθόλου λάδι, ελιές και κρεμμύδια και το ψωμί ήταν ελαχιστότατο. Ο κόσμος από την έλλειψη τροφής αρρώσταινε και πολλοί πέθαναν.Δεν υπήρχαν ηλεκτρικά φώτα και άναβαν το λύχνο με λάδι και φυτίλι. Όταν γίνονταν αεροπορικές επιδρομές έσβηναν το λύχνο για να μη φαίνεται ότι η περιοχή ήταν κατοικημένη.
Νικολέτα Φωτιάδου Στ2 τάξη

Aπό τους μαθητές της Ε τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σίφνου σχ. έτους 2009-2010

Ρώτησα τη θεία μου και μου είπε ότι θυμάται λίγα πράγματα επειδή ήταν πολύ μικρή.Εκείνο που της έκανε εντύπωση ήταν ότι τη νύχτα πήγαιναν κρυφά στη θεμωνιά για να αλέσουν στο χερόμυλο κριθάρι για να ζυμώσουν πίτα.Ο φόβος όμως υπήρχε να μην τους δουν οι Ιταλοί και τους πάρουν το αλεύρι και ότι άλλο κρατούσαν. Τα σπίτια δεν είχαν ηλεκτρικά φώτα και οι άνθρωποι είχαν βάλει στα παράθυρα χαρτιά για να μη φαίνεται το φως του λύχνου. Πλέκανε πουλόβερ,κάλτσες,γάντια και φανέλες για τους στρατιώτες.
Σοφία Αβρανά Ε1 τάξη

Ο παππούς του μπαμπά μου πολέμησε στο μέτωπο της Αλβανίας. Τον έπιασαν οι Γερμανοί και τον έστειλαν στο ¶ουσβιτς της Γερμανίας. Εκεί τον έβαλαν να δουλεύει κάτω από άθλιες συνθήκες σαν εργάτης μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος. Οταν γύρισε στην Ελλάδα με το τέλος του πολέμου είχε πολλά προβλήματα υγείας.
Ο παππούς της μαμάς μου ήταν στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Οταν ήρθαν οι Γερμανοί έγινε μεγάλος σκοτωμός, χάθηκαν πολλοί άνθρωποι. Ο παππούς της μαμάς μου για να μην τον σκοτώσουν οι Γερμανοί έπιασε και φίλησε μια κοπέλα. Αυτή την κοπέλα την παντρεύτηκε κι έγινε η γιαγιά της μαμάς μου. Η γιαγιά του μπαμπά μου ήταν κι αυτή στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Τότε ήταν μικρό κοριτσάκι. Είχε μαζευτεί πολύς κόσμος γύρω από την εκκλησία και ανάμεσα σ' αυτούς ήταν και η γιαγιά του μπαμπά μου.Οι Γερμανοί είχαν στήσει τα πολυβόλα και άρχισαν να ρίχνουν. Χάθηκε εκεί πολύς κόσμος. Επεσαν τρεις νεκροί πάνω στη γιαγιά του μπαμπά μου και έτσι δεν τη σκότωσαν οι Γερμανοί.
Αρετή Αντάρτη Ε1 τάξη

Ο παππούς μου ,που είναι τώρα 88 χρονών, κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν μικρό παιδί. Επειδή δεν υπήρχε φαγητό ούτε λάδι είχε πρηστεί ολόκληρος. Ηταν ετοιμοθάνατος ,αλλά δε βρισκόταν πουθενά κάτι δυναμωτικό για να φάει και να σωθεί. Τότε ο αδελφός του πήρε μερικά κεραμικά από το εργαστήρι τους , τα φόρτωσε σε μια βάρκα και ξεκίνησε για την Κέα. Για να φτάσει εκεί έκανε 15 μέρες κουπί. Όταν έφτασε έδωσε τα κεραμικά και πήρε λάδι και λαθούρι και γύρισε πίσω. Όταν έφτασε στο νησί με τα πολύτιμα τρόφιμα κατάφερε να σώσει τον αδελφό του και να έχουν όλη η οικογένεια για λίγες μέρες φαγητό.
Μαργαρίτα Αποστολίδη Ε1 τάξη

Η γιαγιά μου, μου είπε μια αληθινή ιστορία για τον προππάπου μου το Μανώλη.Ενα βράδυ χτύπησε η πόρτα και ήταν η Βουρδάκαινα ,που είχε ζαχαροπλαστείο στο Αγιο Λουκά, και του είπε ότι ξεκίνησε πόλεμος και να σηκωθεί να πάει στρατιώτης.Την επόμενη μέρα έφυγε και πήγε στην Ηπειρο στα ελληνοαλβανικά σύνορα να πολεμήσει.Του έδωσαν μουλάρι για να μεταφέρει εφόδια και τρόφιμα.Ηταν ο χειρότερος χειμώνας ,αλλά εκείνος και οι άλλοι πολεμούσαν.Ετσι νίκησαν τους Ιταλούς αλλά ήρθαν και οι Γερμανοί.Εκείνος έπαθε κρυοπαγήματα και έτσι τον έβγαλαν μαζί με άλλους να γυρίσουν πίσω.Στο δρόμο συνάντησε μια γυναίκα με μαύρα ρούχα και του έδωσε νερό και φαγητό.Ετσι έγινε και γλίτωσε και είπε στη γιαγιά μου ότι μάλλον η μαυροφόρα που συνάντησε ήταν η Παναγία.Μετά από δέκα ημέρες έφτασε στην Αθήνα, πήγε σε Σιφνιό γιατρό τον Δραγάτση του καθάρισε τις πληγές ,του έβγαλε τις ψείρες και μετά τον έστειλε στη Σίφνο.
Μαργαρίτα Ατσόνιου Ε1 τάξη

Στα χρόνια της Κατοχής χτυπήθηκε και έπεσε ένα εγγλέζικο αεροπλάνο στις Σαούρες. Ο πιλότος σώθηκε από Σιφνιούς που τον έκρυψαν και κατάφεραν να τον φυγαδέψουν με ασφάλεια. Μετά από πολλά χρόνια μια αποστολή από την Αγγλία ήρθε και βράβευσε τους ανθρώπους που του έσωσαν τη ζωή.
Μια άλλη ιστορία που έχω ακούσει είναι η εξής:Ένα καϊκι που βρισκόταν στου Κοντού φορτωμένο με χαρούπια και σαπούνι χτυπήθηκε από τους Ιταλούς και βούλιαξε. Η παραλία γέμισε χαρούπια και οι Σιφνιοί που πεινούσαν το έμαθαν και κατέβαιναν στου Κοντού και έπαιρναν όσα μπορούσαν γιατί το φορτίο είχε σκορπίσει στην παραλία.
Βασίλης Βασάλος Ε1 τάξη

Όταν ήταν οι Ιταλοί στη Σίφνο κάποιος που έμενε στο Πάνω Πετάλι διέδωσε ότι άκουσε από το ραδιόφωνο ότι ο πόλεμος τέλειωσε. Δεν είχε καταλάβει καλά.Το βράδυ όλοι οι Πεταλιανοί συγκεντρώθηκαν σε ένα σπίτι για να γιορτάσουν το γεγονός της απελευθέρωσης ,που λανθασμένα είχαν πληροφορηθεί. Ενώ έπιναν και γλεντούσαν μπήκαν μέσα οι Ιταλοί και τους πήγαν στις φυλακές του «Ανδριτσάκη».
Την περίοδο της Κατοχής, στη Χερρόνησο , ένας ηλικιωμένος είδε στον ύπνο του έναν Ιταλό που ήταν κοντά σε μια σπηλιά πνιγμένος και του έλεγε: «Ελα να με πάρεις».Την άλλη μέρα σηκώθηκε και είπε στους γείτονες του ότι είδε αυτό το όνειρο αλλά δεν του έδωσαν σημασία.Τότε έφυγε και πήγε μόνος του και τον βρήκε.Γυρίζοντας πίσω τους είπε ότι ο Ιταλός είναι πνιγμένος στη σπηλιά αλλά και πάλι κανένας δεν ήθελε να πάει μαζί του.Το επόμενο βράδυ τον είδε ξανά στον ύπνο του και του είπε: « Δεν ήρθες να με πάρεις».Μόλις ξημέρωσε πήρε τη βάρκα του και πήγε στη σπηλιά τον έδεσε από το πόδι τον πήγε στο πέλαγος και τον άφησε. Από τότε δεν τον ξαναείδε στον ύπνο του.
Γρηγόρης Βενιός Ε1 τάξη

Όταν έφευγαν οι Ιταλοί κατακτητές από τη Σίφνο μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Ηρώων Απολλωνίας ,περιμένοντας το αυτοκίνητο που θα τους πήγαινε στις Καμάρες. Τα όπλα τους τα είχαν αφήσει στη μέση της πλατείας σε σχήμα πυραμίδας. Ενας Σιφνιός φούρναρης ο Ζαννής Μαστρόκαλος ή Καρλής πήρε ένα όπλο και εξαφανίστηκε. Οι Ιταλοί σηκώθηκαν να φύγουν και είδαν ότι έλειπε το όπλο. Αρχισαν να ψάχνουν αλλά δεν το βρήκαν. Τότε απείλησαν ότι θα αρχίσουν να σκοτώνουν τους Σιφνιούς μέχρι να τους το παραδώσουν.Αναγκάστηκε ένας Σιφνιός να τους δείξει πού το είχαν κρύψει και έτσι το πήραν και έφυγαν ταπεινωμένοι από τη Σίφνο.
Μιχάλης Γεροντόπουλος Ε1 τάξη

Το 1943, που οι Γερμανοί είχαν καταλάβει την Ελλάδα , υπήρχε μεγάλη πείνα.Τα τρόφιμα τα έπαιρναν από τους Ελληνες για το στρατό τους.Ο κόσμος όλος πεινούσε και πάρα πολλοί άνθρωποι μικροί και μεγάλοι πέθαιναν από την πείνα. Ο παππούς μου που τότε ήταν μικρό παιδί 5 χρονών πεινούσε τόσο πολύ που μια μέρα είπε στη μαμά του: «Μαμά, όταν θα τελειώσει ο πόλεμος θέλω να μου δώσεις ένα μεγάλο καρβέλι ψωμί και μια μαχαίρα να μπω κάτω από το κρεβάτι και να το φάω όλο μόνος μου.» Ο παππούς μου ήταν από τα τυχερά παιδιά που επέζησαν.
Αντώνης Ζεϊμπέκογλου Ε1 τάξη

Ο προπάππους μου στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν στρατιώτης και πολέμησε με τρεις φίλους από τη Σίφνο και με άλλο στρατό στα βουνά της Αλβανίας. Οταν τέλειωσε ο πόλεμος ξεκίνησαν με τους φίλους του να γυρίσουν στη Σίφνο. Δυστυχώς όμως δεν υπήρχε συγκοινωνία , όλα ήταν κατεστραμμένα , οι γέφυρες σπασμένες, οι δρόμοι χαλασμένοι.Ο μόνος τρόπος για να γυρίσουν ήταν με τα πόδια ανάμεσα στα βουνά περπατώντας για ένα μήνα.Οταν έφτασαν στην Αθήνα περίμεναν μια βδομάδα για να βρούν ένα μικρό καϊκι να τους φέρει στη Σίφνο.Οταν έφτασε ο προπάππους μου στη Σίφνο ήταν πάρα πολύ πεινασμένος.
Μάρκος Καλογήρου Ε1 τάξη

To 1940 στη Σίφνο οι Ιταλοί δεν άφηναν τίποτα στις θεμωνιές και στα σπίτια. Αρνιά, κατσίκια, μοσχάρια,λάδι, σιτάρι όλα τα μάζευαν και οι Σιφνιοί πεινούσαν. Ο παππούς του μπαμπά μου έκρυψε δύο κουρούπια με κριθάρι στα χώματα κάτω από μια συκιά ,αλλά αυτά φύτρωσαν. Εκρυψε ακόμα τρία κουρούπια με λάδι στο χωράφι αλλά κι εκεί ζημιά γιατί έπεσαν μέσα ποντικοί. Στο Πάνω Πετάλι σε ένα σπίτι απόκριες γινόταν χορός. Καθώς χόρευαν και γλεντούσαν ήρθαν οι Ιταλοί και τους πήραν και τους πήγαν στου «Ανδριτσάκη» το σπίτι ,που ήταν φυλακές, και τους κράτησαν για μια εβδομάδα. Μαζί ήταν και ο παππούς του μπαμπά μου.
Αννα Κουκή Ε1 τάξη

Την περίοδο της Κατοχής, όταν η γιαγιά μου ήταν πολύ μικρή, ο προππάπους μου επειδή δεν έβρισκε δουλειά στη Σίφνο πήρε τη γυναίκα του και τα δυο παιδιά του για να πάνε στη Σίκινο. Εκεί δε θα τους έκαναν τίποτε οι Ιταλοί.Ξεκίνησαν αργά το βράδυ για να μην τους δει κανένας.Στην αρχή ο καιρός ήταν καλός αλλά μετά χάλασε και αναγκάστηκαν να μείνουν δεκαπέντε ημέρες στη Φολέγανδρο. Οταν πήγαν στη Σίκινο οι Ιταλοί δεν τους έκαν τίποτα γιατί δεν ήταν από εκεί.Κάποιοι Ιταλοί όμως αντάλαζαν τα κεραμικά που έφτιαχνε ο προππάπους μου με τρόφιμα που έπαιρναν από άλλους. Με αυτό τον τρόπο δεν πέρασαν άσχημα την περίοδο της Κατοχής.
Κατερίνα Λουκατάρη Ε2 τάξη

Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος του 1940 ακολούθησαν πολλές δραματικές καταστάσεις.Συνέβησαν πράγματα απίστευτα ,αλλά δυστυχώς αληθινά.Οπως είχε διηγηθεί στη γιαγιά μου ο πατέρας της ,δηλαδή ο προπάππους μου, που πολέμησε στην Αλβανία,έζησαν την πείνα, την κακουχία, τον πόνο, το θάνατο.Κάποια στιγμή μέσα στη φωτιά του πολέμου βρέθηκε σε μια λακούβα από λάσπη και για να σωθεί πιάστηκε από το πόδι κάποιου συμπολεμιστή του.Αυτός ο συμπολεμιστής του σταμάτησε και τον έσωσε και τι σύμπτωση ήταν συγχωριανός του! Σε άλλη περίπτωση πάλι για να ξεφύγουν τον εχθρό άλλαξαν πορεία και πέρασαν από ποτάμι κρατώντας τις ουρές των ζώων.Πέρασαν έτσι απέναντι βρεγμένοι και συνέχισαν το δρόμο τους.Όταν τέλειωσε ο πόλεμος κατέβηκαν από την Αλβανία στην Πάτρα με τα πόδια και έκαναν ένα μήνα να φτάσουν.Οταν έφτασαν ήταν αγνώριστοι, είχαν γένεια και μακριά μαλλιά , βρωμιά, ψείρες και υπέφεραν από πείνα.Δόξαζαν όμως το Θεό γιατί αγωνίστηκαν για τη λευτεριά της πατρίδας τους.
Νικόλας Μαυρογιάννης Ε2 τάξη

Κατακτητές ήταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί. Αρχηγοί της Ιταλίας ήταν ο Μουσολίνι και της Γερμανίας ο Χίτλερ.Κατέλαβαν πρώτα τη Γαλλία. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 ο Μουσολίνι χτύπησε την Ελλάδα μέσω Αλβανίας.Οι Ελληνες πολέμησαν και νίκησαν τους Ιταλούς.Στη συνέχεια όμως ήρθαν τα γερμανικά στρατεύματα και μετά από σκληρές μάχες μας νίκησαν και άρχισε η Κατοχή. Η Κατοχή κράτησε 4 χρόνια (1941-1944). Ο παππούς μου που έζησε αυτό τον πόλεμο εύχεται τα παιδιά του και τα εγγόνια του και όλος ο κόσμος να μη ξαναζήσουν τέτοια εμπειρία.
Σοφία Μπενάκη Ε2 τάξη

Στον πόλεμο του 1940 κατακτητές στη Σίφνο ήταν οι Ιταλοί.Μόλις νύχτωνε δεν κυκλοφορούσε κανείς στο δρόμο, γιατί φοβόντουσαν.Τα αεροπλάνα των Ιταλών περνούσαν χαμηλά πάνω από τη Σίφνο.Είχαν βομβαρδίσει ένα καϊκι στο Βαθύ που ήταν γεμάτο όσπρια και άλλα τρόφιμα.Η θάλασσα γέμισε φασόλια και άλλα τρόφιμα.Στα παράθυρα των σπιτιών έβαζαν μπλε κόλλες για να μη φαίνεται έξω το φως της λάμπας πετρελαίου.Αυτό το έκαναν περισσότερο για τα αεροπλάνα.Οταν έβλεπαν οι αεροπόροι φως βομβάρδιζαν.Στη Σίφνο την Κατοχή επειδή οι άνθρωποι πεινούσαν έδιναν ότι είχαν και δεν είχαν για ένα κομμάτι ψωμί.Οσοι είχαν κάποια τρόφιμα τα έθαβαν για να μην τα βρουν οι Ιταλοί.Δυστυχώς όμως υπήρχαν και προδότες που τα μαρτυρούσαν στους Ιταλούς και πήγαιναν και τα έπαιρναν.Υπήρχε μεγάλη δυστυχία.
Αντώνης-Βαγγέλης Ναδάλης Ε2 τάξη

Εγινε επιστράτευση επί πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά και βασιλιά Κωνσταντίνου. Νικήσαμε τους Ιταλούς αλλά μετά ήρθαν και οι Γερμανοί και μας νίκησαν το 1941. Υποφέραμε με τους δύο λαούς. Ο παππούς μου ο Σταμάτης ήταν 15 χρονών στον πόλεμο και θυμάται πολλές ιστορίες. Μια απ' αυτές είναι η εξής:Θυμάται το βομβαρδισμό από αεροπλάνα στο λιμάνι του Φάρου που βούλιαξαν 12 καϊκια φορτωμένα με σιτάρι, καλαμπόκι και άλλα. Η θάλασσα έβγαλε τα διαλυμένα καϊκια μαζί με το φορτίο και μάζευαν οι χωρικοί τα φαγώσιμα και τα φόρτωναν στα γαϊδούρια να τα πάνε στα σπίτια να φάνε οι άνθρωποι που πεινούσαν.
Μια άλλη ιστορία είναι η εξής: Είχαν διατάξει τον παππού μου να πηγαίνει Τετάρτη και Σάββατο τρόφιμα από τον Αρτεμώνα στο Φάρο ,στο φυλάκιο των Ιταλών το σημερινό σπίτι Λεμπέση. Ο παππούς μου όμως δεν πήρε τα τρόφιμα με αποτέλεσμα να τον συλλάβουνε και να τον πάνε στου «Ανδριτσάκη». Ο παππούς μου είπε ότι τα χρόνια της Κατοχής δε θα τα ξεχάσει ποτέ.
Νεφέλη Πρόκου Ε2 τάξη

Εδώ στη Σίφνο μια μέρα οι Ιταλοί έδωσαν εντολή όσοι ψαράδες είχαν τα καϊκια τους στη θάλασσα να τα βγάλουν έξω στις παραλίες.Οι ψαράδες όμως δεν είχαν τα μέσα να βγάλουν έξω τα καϊκια τους με αποτέλεσμα μετά από μερικές μέρες τα αεροπλάνα βομβάρδισαν όλα τα καϊκια της Σίφνου.Οι Ιταλοί είχαν απαγορεύσει να έχει η κάθε οικογένεια πολλά τρόφιμα.Εμπαιναν στα σπίτια και έπαιρναν τα τρόφιμα για να ταϊσουν το στρατό τους.Απαγόρευαν επίσης να έχει η κάθε οικογένεια πάνω από εξήντα κιλά αλεύρι, όσπρια και κριθάρι.
Χριστίνα Σαμψών Ε2 τάξη

Στο Κάστρο την Κατοχή ήταν ένας παππούς που είχε αγελάδες στο κτήμα του και πήγαν οι Ιταλοί και τις πήραν και τάισαν το στρατό τους. Μετά του έβαλαν το όπλο στον κρόταφο και του είπαν να τους δώσει τα σιφνέικα τυριά. Ο παππούς είχε κρύψει τα τυριά σε ένα λάκκο αλλά αναγκάστηκε να τα δώσει όλα και η οικογένεια του έμεινε χωρίς φαγητό τον κρύο χειμώνα.
Χρυσοπηγή Φώσκολου Ε2 τάξη

©2006-2017 - 12/Θέσιο Δημοτικό Σχολείο Σίφνου. Κείμενα: Νίκος Προμπονάς - Βασίλης Σιμέλλης. Κατασκευή Ιστοσελίδας: Φραγκίσκος Λεμονής.